کشیدگی کشاله ران از آسیبهای شایع ورزشی است که در فعالیتهای بدنی شدید هم میتواند رخ دهد.
شایعترین عضلات درگیر، عضلات ادکتور (نزدیککننده ران) هستند که در بالا به لگن و در پایین به استخوان ران متصل میشوند و وظیفهشان نزدیک کردن رانها به یکدیگر است.
کشیدگی این عضلات که بر اثر ضربه یا فعالیت بدنی شدید ایجاد میشود، در موارد شدیدتر میتواند با پارگیهای میکروسکوپی همراه باشد که به آن استرین (Strain) میگویند.
علامت اصلی درد در ناحیهی کشاله ران است که با فعالیت بدتر میشود. درمان اولیه خانگی است و شامل استراحت، یخگذاری، فشردهسازی و بالا نگهداشتن اندام، و در ادامه داروهای ضد التهاب میشود.
برای پیشگیری از کشیدگی مجدد و بازگشت ایمن به فعالیت ورزشی، برنامهی نرمشهای خانگی در سه مرحلهی متوالی (کششی، تقویتی سبک، و تقویتی پیشرفته) توصیه میشود که باید بهتدریج و بر اساس تحمل بیمار پیش رود.
پارگی کامل کشاله ران با درد ناگهانی، حس پاره شدن و کبودی بزرگ داخل ران همراه است و معاینهی پزشک لازم دارد. پمادهای موضعی بیشتر اثر مسکن دارند و درمان اصلی استراحت نسبی، یخ و نرمشهای مرحلهای است.

کشیدگی کشاله ران و عضلات لگن از آسیب های شایع ورزشی است. این کشیدگی ها همچنین میتوانند در اثر فعالیت های بدنی شدید در کسانی که آمادگی ندارند هم ایجاد شوند.
عضلات زیادی در ناحیه لگن و ران وجود دارند که مسئول حرکات مفصل ران در جهات مختلف هستند. گاهی اوقات این عضلات بر اثر ضربه و یا بدنبال فعالیت های شدید بدنی دچار کشیدگی میشوند و در حالات شدیدتر ممکن است پارگی های میکروسکوپی در این عضلات بوجود بیاید که به آن استرین Strain هم میگویند.

شایعترین عضلات لگن که دچار کشیدگی میشوند عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران هستند. کشیدگی این عضلات موجب درد ناحیه کشاله ران میشود.
کشاله ران کجاست
کشاله ران یا کشاله پا ناحیه ای است که ران در قسمت جلو و داخل به تنه میرسد، یعنی چین بین پایین شکم و بالای ران. در این ناحیه عضلات نزدیک کننده ران یا ادکتور از استخوان پوبیس لگن شروع شده و به سمت پایین و داخل ران میروند.
به همین دلیل درد کشیدگی کشاله ران معمولا در قسمت داخلی بالای ران و نزدیک استخوان عانه حس میشود. عصب و شریان و ورید اصلی پا هم از جلوی کشاله ران عبور میکنند که توضیح آن در مقاله آناتومی لگن و مفصل ران آمده است.
کشیدگی کشاله ران چگونه ایجاد میشود
عضلات ادکتور در ناحیه کشاله ران قرار دارند. این عضلات در بالا به لگن متصل شده و در پایین به استخوان ران میچسبند و وظیفه آنها نزدیک کردن ران ها به یکدیگر است.
کشیدگی کشاله ران معمولا به علت کشیدگی عضله در قسمت در محلی است که عضله به تاندون متصل میشود. کشیدگی معمولاً موقعی ایجاد میشود که عضله در حین انقباض شدید باشد و به ناگاه تحت کشش قرار گیرد و یا به آن ضربه ای وارد شود.
هر عضله تا حد مشخصی میتواند کش بیاید و اگر تحت نیروی کششی بیشتری قرار گیرد آسیب میبیند. وقتی مفصل لگن از قبل و به هر علتی دچار محدودیت حرکتی باشد احتمال کشیدگی عضلات اطراف آن بیشتر میشود.
کشیدگی کشاله ران معمولا وقتی ایجاد میشود که فرد بدون به اصطلاح گرم کردن خود شروع به ورزش میکند.
در روند گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش اصلی، یک سری حرکات کششی انجام میشوند که فیبرهای عضلات را به آرامی تحت کشش قرار داده و طول آنها را افزایش میدهند. این کار احتمال آسیب عضله را کم میکند.

وقتی که فرد بدون انجام این حرکات مستقیماً شروع به ورزش شدید میکند، عضلات خود را که آمادگی ندارند در معرض کشش ناگهانی و در نتیجه آسیب قرار میدهد.
کشیدگی کشاله ران در ورزش هایی مثل فوتبال، بسکتبال، تنیس، ورزش های رزمی، اسب سواری و دویدن بیشتر است. ورزشکاران نوجوان و مسن هم بیشتر از دیگر سنین در معرض این کشیدگی عضلانی هستند.
یک مطالعه که میزان بروز کشیدگی ادکتور را در 25 رشتهی ورزشی دانشگاهی سنجید این عدد را بهطور کلی 1.29 آسیب در هر 1000 مواجهه گزارش کرد، در حالی که در فوتبال مردان به 3.15 و در هاکی مردان به 2.47 میرسید.
در پیگیری 15 سالهی 47 تیم حرفهای اروپایی که 12,736 آسیب را ثبت کرد، آسیبهای ناحیهی لگن و کشاله ران 14 درصد کل آسیبها بودند و 63 درصد همین آسیبها مربوط به عضلات ادکتور بود.
در نوجوانی عضلات و استخوان ها ممکن است با یک سرعت یکسان رشد نکنند. ممکن است استخوان ها با سرعتی بیش ار عضلات رشد طولی کنند.
نتیجه این پدیده کوتاه شدن نسبی طول عضلات و در نتیجه تحت کشش قرار گرفتن عضلات اطراف استخوان است و در این حال عضله خیلی راحت تر دچار کشیدگی میشود.
علائم کشیدگی کشاله ران چیست
مهمترین علائم کشیدگی عضلات کشاله ران عبارتند از
♦ مهمترین علامت کشیدگی کشاله ران، درد لگن در روی عضلات این ناحیه است. این درد بلافاصله بعد از حرکتی که موجب کشیدگی میگردد احساس میشود. پس از آن درد کم شده و بصورت یک درد مداوم و گنگ در ناحیه کشاله ران در میاید.
♦ در ابتدا درد ممکن است فقط در شروع ورزش یا اول صبح بعد از برخاستن از خواب احساس شود و بعد از چند دقیقه و یا با انجام چند حرکت نرمشی شدت آن کم شده و یا از بین میرود.
اگر به بیماری بی توجهی شود و ورزش ادامه یابد بتدریج درد در حین انجام حرکات ورزشی هم ایجاد میشود و حتی با ورزش شدیدتر هم میشود. در موارد شدید بیماری، درد در حالت معمولی و حتی در استراحت هم احساس میشود.
♦ ممکن است در زمان کشیده شدن عضله یک صدا یا تقه به توسط فرد احساس شود که معمولا نشانه پاره شدن فیبرهای عضلانی است.
♦ در کشیدگی کشاله ران لمس و فشار دادن عضله کشیده شده در ناحیه کشاله ران دردناک است.
♦ در حالات شدید ممکن است عضله متورم شود و یا پوست روی آن دچار خونمردگی شود.
♦ بیمار در هنگام راه رفتن به علت درد و کارکرد نامناسب عضله دچار لنگش میشود
♦ گاهی اوقات قدرت عضله ای که دچار کشیدگی شده کاهش میابد
شایعترین عضلهی درگیر در کشیدگی کشاله ران عضله ادکتور لونگوس است. در بررسی 110 ورزشکار با درد حاد کشاله ران، در 93 درصد موارد امآرآی آسیب را دقیقا در همین عضله نشان داد.
گاهی کشیدگی عضلات کشاله ران با کشیدگی عضلات جلوی ران هم همراه است، چون هر دو گروه عضلانی در یک ناحیه به لگن متصلاند.
درجهبندی شدت کشیدگی کشاله ران
کشیدگی عضلات ادکتور بر اساس شدت آسیب به 3 درجه تقسیم میشود.
- درجه 1، کشش خفیف فیبرهای عضلانی رخ میدهد و بیمار معمولاً قدرت و دامنهٔ حرکتی طبیعی خود را حفظ میکند.
- درجه 2، بخشی از تاندون یا عضله پاره میشود و با کبودی، تورم و کاهش محسوس قدرت عضله همراه است.
- درجه 3، پارگی کامل عضله یا تاندون رخ میدهد و عملکرد عضله بهطور کامل از بین میرود.
زمان بهبود نیز با شدت آسیب رابطه مستقیم دارد. در آسیبهای خفیف تا متوسط (درجه 1 و 2)، اکثر ورزشکاران در عرض 13 روز به حالت بدون درد میرسند و ظرف 17 تا 18 روز به تمرین کامل بازمیگردند. در آسیبهای درجه 3 (پارگی کامل)، این بازهٔ زمانی بهطور میانگین به 55 تا 78 روز افزایش مییابد.
طبق مطالعهای که نتایج بازگشت به ورزش را بین ورزشکاران با کشیدگی خفیف و شدید مقایسه کرد این تفاوت زمانی بهطور واضح مستند شده است.
انجام فیزیوتراپی و درمان دستی نیز میتواند روند بهبود را تسریع کند. پژوهشی که اثر درمان دستی زودهنگام را در فوتبالیستهای دچار کشیدگی ادکتور بررسی کرد نشان داد 82 درصد از بیماران ظرف 2 هفته به سطح فعالیت پیش از آسیب بازگشتند.
علائم پارگی کشاله ران
پارگی کشاله ران همان کشیدگی درجه سه است که در آن عضله یا تاندون ادکتور کامل پاره میشود. بیمار معمولا در لحظه آسیب صدای پاره شدن یا حس ضربه در کشاله ران را حس میکند و درد ناگهانی و شدید دارد.
یکی دو روز بعد کبودی بزرگی در قسمت داخلی ران ظاهر میشود که به سمت پایین ران کشیده میشود. بیمار نمیتواند رانها را به هم نزدیک کند و گاهی یک فرورفتگی یا برجستگی در مسیر عضله لمس میشود.
در این حالت درمان خانگی کافی نیست و باید با معاینه و ام آر آی شدت پارگی مشخص شود. بیشتر پارگی ها با استراحت و فیزیوتراپی خوب میشوند، ولی کنده شدن کامل تاندون از استخوان در ورزشکاران گاهی ترمیم جراحی لازم دارد.
درمان کشیدگی کشاله ران در منزل
کشیدگی کشاله ران از جمله شایعترین آسیب های ورزشی است و در عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران ایجاد میشود.
گاهی اوقات عضلات ادکتور یا نزدیک کننده ران بر اثر ضربه و یا بدنبال فعالیت های شدید بدنی دچار کشیدگی میشوند و در حالات شدیدتر ممکن است پارگی های میکروسکوپی در این عضلات بوجود بیاید که به آن استرین Muscle Strain هم میگویند.
مهمترین اقدامات برای درمان کشیدگی کشاله ران در منزل عبارتند از :
- بلافاصله فعالیت ورزشی را قطع کرده و ادامه ندهید
- از سرمای موضعی استفاده کنید. با استفاده از کیسه حاوی خرده های یخ محل درد را به آرامی ماساژ داده و سرد کنید
البته استراحت مطلق و طولانی توصیه نمیشود. بازنگری اصول درمان اولیهی آسیبهای نرمبافتی که واژهی POLICE را جایگزین PRICE کرد تاکید میکند که پس از یکی دو روز اول، بارگذاری تدریجی و کنترلشده روی عضله بهتر از بیحرکتی کامل است.
- برای مدتی باید از ایستان اجتناب کنید و بعد از آن هم تا مدتی باید با کمک دو عدد عصای زیر بغل راه بروید
- برای کاهش درد میتوانید از داروهای ضد درد یا ضد التهاب استفاده کنید
- بعد از گذشت دو روز محل درد را با استفاده از کیسه اب گرم یا حوله گرم حرارت دهید. گرما شدت درد را کمتر میکند. دقت کنید که در مرحله حاد برای کاهش درد از سرما و در مراحل بعد از گرما استفاده کنید
بهترین قرص، پماد و آمپول برای کشیدگی کشاله ران
برای کاهش درد کشیدگی میتوان از داروهای تزریقی یا انواع قرص برای کشیدگی کشاله ران استفاده کرد. داروهای ضد التهابی مانند ناپروکسن و دیکلوفناک و سلکوکسیب از این دسته اند. البته این داروها فقط مسکن هستند و درمان کننده نیستند.
آمپول هم معمولا از همین داروهای ضد التهاب مانند دیکلوفناک است و اثر آن با قرص فرقی ندارد، فقط زودتر شروع میشود. تزریق کورتون داخل عضله کشیده شده معمولا توصیه نمیشود.

بیماران خیلی دوست دارند از پمادهای موضعی در درمان کشیدگی عضلانی استفاده کنند و خیلی میپرسند بهترین پماد برای کشیدگی کشاله ران چیست. پمادهای مختلفی با نام های تجاری متفاوت برای تسکین درد کشیدگی در بازار وجود دارند.
ماده موثره آنها معمولا منتول، رزماری، متیل سالیسیلات یا کاپسایسین یا داروهای ضد التهابی مانند پیروکسیکام و دیکلوفناک است. مشخص نیست از این داروها کدامیک بهترین پماد برای کشیدگی کشاله ران است ولی به نظر میرسد تقریبا همه آنها میتوانند با گول زدن اعصاب درد در پوست حس درد عضلانی را کم کنند.
البته پمادهای حاوی داروی ضد التهاب واقعا اثر مسکن دارند. مروری روی 61 کارآزمایی و بیش از 8,700 بیمار با درد حاد عضلانیاسکلتی نشان داد فرمولاسیون ژل دیکلوفناک بهترین نتیجه را داشت، بهطوری که بهازای هر 1.8 بیمار درمانشده یک بیمار دستکم 50 درصد کاهش درد را تجربه میکرد.
بعد از گذشت چند روز تا چند هفته از کشیدگی کشاله ران ( بسته به شدت آسیب) درد بتدریج کاهش میابد. در این حالت بیمار باید بتدریج خود را آماده بازگشت به فعالیت های ورزشی کند. مهمترین اقدام در این زمان انجام روزانه نرمشهای کششی و تقویتی عضلات اطراف لگن است.
بعد از مدتی ورزش های تقویتی هم به ورزش های کششی اضافه میشوند. انجام این ورزش ها تاثیر به سزایی در کاهش درد باقیمانده در کشاله ران و همچنین آماده کردن ورزشکار برای برگشت به فعالیت ورزشی دارد.
این ورزش ها باید تحت نظر پزشک معالج و متخصص فیزیوتراپی انجام شوند.
در این مدت بیمار باید از انجام فعالیت های شدید بدنی و ورزشی اجتناب کند. موقعی که عضلات لگن و ران بخصوص عضلات کشاله ران کاملا بدون درد شدند و قابلیت کششی و قدرت کافی را بدست آوردند بیمار میتواند به فعالیت ورزشی قبلی برگردد.
نکته مهم در انجام حرکات کششی اینست که اگر این حرکات بصورت شدید و پرتابی و بدون احتیاط انجام شوند میتوانند شدت درد بیمار را افزایش داده و مشکلات او را بیشتر کنند.
پس انجام این نرمش ها باید بصورت تدریجی و به آهستگی و با کشش ملایم عضلات شروع شده و بتدریج شدت کشش افزایش یابد.
چه زمانی درد کشاله ران چیزی غیر از کشیدگی عضله است
هر درد کشاله ران کشیدگی عضلانی نیست. اگر درد با استراحت و درمان خانگی طی دو تا سه هفته بهتر نشد، یا از همان ابتدا با ناتوانی در راه رفتن و تورم و خونمردگی وسیع همراه بود، باید به پزشک مراجعه کرد.
کشیدگی عضلات ادکتور شایعترین علت است ولی تنها علت نیست.
مطالعهای که 110 ورزشکار را در هفت روز اول پس از شروع درد حاد کشاله ران بررسی کرد نشان داد آسیب ادکتورها 66 درصد موارد را تشکیل میدهد، ولی آسیب عضلهی ایلیوپسوآس و سر فوقانی رکتوس فموریس هم در 15 تا 25 درصد موارد دیده میشود. در همان مطالعه، بیش از یکپنجم بیماران با وجود درد واضح هیچ نشانهی آسیب حاد در امآرآی نداشتند.
برای اینکه همهی پزشکان از یک زبان مشترک استفاده کنند، توافق بینالمللی دوحه دربارهی اصطلاحات درد کشاله ران در ورزشکاران این دردها را به پنج گروه تقسیم کرده است: منشا ادکتوری، منشا ایلیوپسوآس، منشا اینگوینال، منشا پوبیک، و منشا مفصل ران.
دو تشخیصی که بیشتر از همه با کشیدگی سادهی کشاله ران اشتباه میشوند هرنی ورزشی و استئیت پوبیس هستند. هر دو درد را در همان ناحیه ایجاد میکنند ولی برخلاف کشیدگی عضلانی با استراحت چند هفتهای برطرف نمیشوند.
پیشگیری از کشیدگی کشاله ران
برای پیشگیری از کشیدگی کشاله ران توجه به نکات زیر ضروری است :
♦ مهمترین راه پیشگیری از این وضعیت، انجام نرمش های مناسب کششی لگن و مفصل ران و بخصوص عضلات کشاله ران قبل از انجام فعالیت های شدید بدنی و ورزش های سنگین است.
انجام حرکات کششی به طریقه صحیح بسیار مهم است. به این صورت که اندام را باید به آهستگی کشش داد و آن را مدتی در همان وضعیت کشیده شده قرار داد.
اینکار به عضله فرصت میدهد تا طول فیبرهایش به آرامی زیاد شود. انجام دادن تعداد زیادی حرکات تکراری کششی بسرعت و پشت سر هم اشتباه است.
♦ نکته مهم دیگر برای کسانی که درگیر فعالیت های سنگین ورزشی هستند رعایت بالانس و تعادل عضلانی است.
با انجام تمرینات مناسب ورزشی باید قدرت عضلات اطراف لگن و کشاله ران بصورت یکسان و یکنواخت افزایش یافته و این عضلات باید بتوانند با هماهنگی لازم با یکدیگر کار کنند.
♦ عضلات لگن و کشاله ران باید به اندازه کافی قوی باشند. عضلات ضعیف خیلی راحت تر دچار کشیدگی میشوند.
در یک مطالعه بر روی 652 فوتبالیست در 35 تیم، تیمهایی که یک برنامهی سادهی تقویت ادکتورها را اجرا کردند 13.5 درصد شیوع مشکل کشاله ران داشتند در برابر 21.3 درصد در تیمهای شاهد، یعنی 41 درصد کاهش خطر.
♦ نباید عضلات را زیاد خسته کرد. یک عضله خسته به راحتی دچار کشیدگی میشود.
♦ استفاده از لباس مناسب در حین ورزش نکته مهم دیگری است که برای پیشگیری از کشیدگی کشاله ران باید به آن توجه کرد
درمان کشیدگی کشاله ران در منزل با ورزش
نرمش و ورزش های لگن مهم ترین قسمت درمان کشیدگی کشاله ران هستند. انجام درست این حرکات نرمشی موجب میشود درد و ناراحتی بیمار خیلی سریعتر بهبود یافته و از عود بعدی این آسیب ها جلوگیری به عمل آید.
برنامهی نرمشی باید هم کشش و هم تقویت را در بر بگیرد. راهنمای بالینی مدیریت تمرین در کشیدگی و پارگی ادکتورها تغییر تدریجی از تمرینهای ایزومتریک به تمرینهای مقاومتی را چارچوب اصلی این برنامه میداند.
نرمش های مرحله اول
نرمش های زیر را به محض اینکه توانستید آنها را تحمل کنید انجام دهید
کشش عضلات نزدیک کننده ران
به پشت بخوابید. زانو هایتان را خم کرده و کف هر دو پا را بر روی زمین قرار دهید. به آرامی زانوانتان را از هم باز کنید تا یک احساس کشش را در قسمت کشاله ران خود بکنید.
این حالت کشش را 15 تا 30 ثانیه حفظ کرده و به آرامی به حالت اول برگردید. این حرکت را سه بار تکرار کنید

کشش همسترینگ روی دیوار
به پشت روی زمین بخوابید بطوریکه باسن شما نزدیک به یک در قرار گیرد و پاهایتان را روی زمین به حالت کشیده قرار دهید. یک پا را بلند کرده و روی دیوار نزدیک به قاب در قرار دهید.
پای دیگر شما باید روی زمین و در کنار در قرار گیرد. در این حال شما باید یک کشش را در پشت عضلات ران خود حس کنید. این حالت کشش را 15 تا 30 ثانیه حفظ کرده و به آرامی به حالت اول برگدید.
این حرکت را سه ر تکرار کنید. حرکات را برای پای مقابل هم انجام دهید.

نرمش های مرحله دوم
وقتی که درد ناشی از کشیدگی کشاله ران شما کم شد حرکات زیر را انجام دهید
بلند کردن پا در حالت خوابیده به شانه
به یک شانه خود دراز کشیده و زانوی پای بالایی را خم کرده و پای آن را در جلوی ران زیرین قرار دهید. پای زیرین را صاف و مستقیم نگه دارید و در همین حال آنرا تا آنجا که میتوانید بالا آورده و 5 ثانیه بالا نگه دارید.
سپس پا را به آهستگی پایین بیاورید. این حرکت را در سه ست ده تایی انجام دهید.

بالا آوردن مستقیم پا
به پشت روی زمین دراز کشده و پا ها را در حالت دراز کش به جلو روی زمین نگه دارید. زانوی سالم را خم کرده و کف پای آنرا بر روی زمین قرار دهید.
پای دیگر را بدون اینکه زانوی آنرا خم کنید مستقیم به اندازه یک وجب بالا بیاورید. به آرامی پا را پایین بیاورید. این حرکت را در سه ست ده تایی انجام دهید.

نرمش های مرحله سوم
وقتی توانستید حرکات بالا را به راحتی انجام دهید نوبت انجام حرکات تقویتی است آنها را به صورت زیر انجام دهید
خم کردن ران بر علیه مقاومت
سر پا پشت به یک در بایستید. یک کش را بصورت حلقه در آورده و آنرا دور یک مچ پای خود بیندازید. سر دیگر حلقه را یک گره بزنید و گره را لای یک در گذاشته و در را ببندید.
بدون اینکه زانو را خم کنید پا را مستقیم به جلو ببرید. این حرکت را در سه ست ده تایی انجام دهید.

به عقب بردن ران بر علیه مقاومت
سر پا رو به یک در بایستید. یک کش را بصورت حلقه در آورده و آنرا دور یک مچ پای خود بیندازید. سر دیگر حلقه را یک گره بزنید و گره را لای یک در گذاشته و در را ببندید.
بدون اینکه زانو را خم کنید پا را مستقیم به عقب ببرید. این حرکت را در سه ست ده تایی انجام دهید.

دور کردن پا بر علیه مقاومت
سر پا کنار یک در بایستید بطوریکه پای سالم شما به در نزدیکتر باشد. یک کش را بصورت حلقه در آورده و آنرا دور مچ پای دیگر خود بیندازید.
سر دیگر حلقه را یک گره بزنید و گره را لای یک در گذاشته و در را ببندید. بدون اینکه زانو را خم کنید پای دور از در را مستقیم به کنار برده و از پای دیگر دور کنید. این حرکت را در سه ست ده تایی انجام دهید.

نزدیک کردن پا بر علیه مقاومت
سر پا کنار یک در بایستید بطوریکه پای مشکل دار شما به در نزدیکتر باشد. یک کش را بصورت حلقه در آورده و آنرا دور مچ پای نزدیک به در بیندازید.
سر دیگر حلقه را یک گره بزنید و گره را لای یک در گذاشته و در را ببندید. بدون اینکه زانو را خم کنید پای نزدیک به در را مستقیم به کنار برده و از در دور کنید. این حرکت را در سه ست ده تایی انجام دهید.

سوالات متداول
منابع علمی این مقاله
- Core Muscle Injury Producing Groin Pain in the Athlete: Diagnosis and Treatment – The Journal of the American Academy of Orthopaedic Surgeons
- Current Clinical Concepts: Exercise and Load Management of Adductor Strains, Adductor Ruptures, and Long-Standing Adductor-Related Groin Pain – Journal of Athletic Training
- Core Muscle and Adductor Injury – Clinics in Sports Medicine
- Adductor Strains in Athletes – PubMed
- Manual therapy and early return to sport in football players with adductor-related groin pain – PubMed
- Groin injuries in sports medicine – PubMed
- Return to Sport After Criteria-Based Rehabilitation of Acute Adductor Injuries in Male Athletes – Orthopaedic Journal of Sports Medicine
- Diagnosis of Acute Groin Injuries: A Prospective Study of 110 Athletes – The American Journal of Sports Medicine
- Doha agreement meeting on terminology and definitions in groin pain in athletes – British Journal of Sports Medicine
- Hip and groin time-loss injuries decreased slightly but injury burden remained constant in men’s professional football – British Journal of Sports Medicine
- The Adductor Strengthening Programme prevents groin problems among male football players – British Journal of Sports Medicine
- Topical NSAIDs for acute musculoskeletal pain in adults – Cochrane Database of Systematic Reviews
- PRICE needs updating, should we call the POLICE? – British Journal of Sports Medicine
- Muscle Strains – Cleveland Clinic
نویسنده: دکتر مهرداد منصوری، فوق تخصص جراحی لگن و مفصل ران
مطالب این مقاله صرفا جنبهی اطلاعرسانی دارد و جایگزین معاینه، تشخیص و توصیهی پزشک معالج نیست.




دیدگاهها