اسپوندیلیت انکیلوزان و تعویض مفصل برای لگن

بیمار مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان میتواند جراحی تعویض مفصل را انجام دهد ولی برای بدست آوردن نتایج خوب باید چند نکته مهم را رعایت کنیم.

تاثیر بیماری اسپوندیلیت انکیلوزان بر لگن

بیماری اسپوندیلیت انکیلوزان نوعی بیماری روماتیسمی لگن است که بیشتر مفاصل مرکزی بدن یعنی مفاصلی را که در ستون مهره و در لگن هستند گرفتار میکند. این بیماری زمینه ژنتیکی و خانوادگی دارد.

اسپوندیلیت انکیلوزان ممکن است باعث چسبیدن مهره‌های بیمار شود و در نتیجه حرکت بین مهره‌ها کاهش یافته یا از بین برود. این موجب خشکی در حرکت ستون مهره میشود. بتدریج ستون مهره دچار قوز میشود و بیمار حالت خمیده به جلو پیدا میکند.

در ناحیه لگن ممکن است مفاصل ساکروایلیاک که در پشت لگن خاصره هستند گرفتار شوند. در این صورت بیمار دردی در پشت باسن احساس میکند. گاهی هم مفصل ران گرفتار میشود که در این صورت درد بیمار در کشاله ران احساس میشود.

بجز درد، بیماران معمولاً با محدودیت شدید حرکتی در مفصل ران و لنگش مواجه می‌شوند. در بعضی بیماران ممکن است به علت درگیری مفاصل قفسه سینه تنفس بیمار با مشکل روبرو شود.

در مواردی که بیمار درد در ناحیه کشاله ران دارد اما در بررسی‌های تصویربرداری تخریب مفصلی دیده نمی‌شود، متخصص روماتولوژی داروهای ضد روماتیسمی را برای کنترل بیماری تجویز می‌کند

زمانی که تصویربرداری‌ها نشان می‌دهند که مفصل دچار تخریب شده است، پزشک هیچ راهی جز جراحی تعویض مفصل لگن و ران ندارد.

نکات مهم در جراحی اسپوندیلیت انکیلوزن با تعویض مفصل لگن

برای به‌دست آوردن بهترین نتایج از جراحی تعویض مفصل در بیمار مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان، پزشک و بیمار باید به نکات مهمی توجه کنند. من مهم‌ترین نکات را در زیر توضیح می‌دهم.

مصرف دارو

تقریبا همه این بیماران قبل از نیاز به جراحی تعویض مفصل، مدتها تحت نظر متخصص روماتولوژیست داروهایی را مصرف میکرده است.

در درمان بعضی از بیماران مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان از انواعی از داروهای روماتیسمی استفاده میشود که موجب ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن میشود. مهمترین آنها داروهای تزریقی مانند سینورا هستند.

این ضعیف شدن سیستم ایمنی میتواند احتمال بروز عفونت بعد از تعویض مفصل را بیشتر کند. پس قبل از انجام جراحی باید این داروها را تغییر داد یا در صورت لزوم تا مدتی قطع کرد.

بیهوشی یا بیحسی

برای جراحی تعویض مفصل ران از بیهوشی یا بیحسی نخاعی استفاده میشود. استفاده از هر دو این روش ها در بیماران مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان میتواند با اشکالاتی همراه باشد.

همانطور که گفتیم در مبتلایان به این بیماری مهره های ستون فقرات به هم میچسبند. این چسبندگی میتواند ورود سوزن بیحسی نخاعی در کمر را با مشکل روبرو کند.

از طرف دیگر ستون مهره گردنی این بیماران ممکن است محدودیت حرکتی داشته باشد. در ابتدای بیهوش کردن بیمار، متخصص بیهوشی باید سر او را کاملاً به عقب برگردانند تا بتوانند لوله تنفسی را به نای او وارد کنند.

این محدودیت حرکتی گردن می‌تواند مانع از به عقب بردن گردن شود و متخصص بیهوشی را در روند بیهوش کردن بیمار دچار مشکل کند.

پس میبینیم که هم بیحسی نخاعی و هم بیهوشی عمومی در این بیماران با مشکلاتی همراه است.

تکنیک جراحی

عمل جراحی تعویض مفصل در این بیماران میتواند کاملا مشکل شود. این پیچیدگی معمولا به علت تغییر شکل شدید مفصل ران در این بیماران است که برای کنترل آن جراح باید مهارت بالایی داشته باشد.

بازپروری

محدودیت حرکتی در ستون مهره و در مفصل ران طرف مقابل ممکن است در بازپروری بعد از جراحی بیمار مشکلاتی ایجاد کند که پزشک و فیزیوتراپ باید به آنها توجه کافی را داشته باشند.

خشکی و محدودیت حرکتی در ستون مهره این بیماران موجب میشود کمر این بیماران به راحتی خم نشود. پس بعد از جراحی حرکت خم شدن به جلو بیشتر تحت تاثیر حرکات مفصل ران بیمار صورت میگیرد، یعنی همان مفصلی که جراحی شده است.

بنابراین در موقع خم شدن به جلو فشار زیادی به مفصل مصنوعی وارد میشود. این فشار بیش از چیزی است که در افراد معمولی بعد از جراحی تعویض مفصل تجربه میکنند.

پس مفصل مصنوعی که برای مبتلایان به اسپوندیلیت انکیلوزان استفاد میشود تحت فشارهای بیشتری قرار میگیرد. این مسئولیت پزشک و بیمار را بیشتر میکند.

مسئولیت پزشک در اینجا کارگذاری مفصل مصنوعی به نحوی است که بتواند فشار بیشتری را تحمل کند و مسئولیت بیمار این است که به آموزش های فیزیوتراپ بعد از جراحی کاملا توجه کند.

فیزیوتراپ به او یاد میدهد که بعد از جراحی چگونه بنشیند و چگونه راه برود به طوری که فشار زیادی به مفصل مصنوعی او وارد نشود.

با رعایت این نکات میتوان انتظار داشت در مبتلایان به اسپوندیلیت انکیلوزان جراحی تعویض مفصل لگن را با موفقیت انجام داد.